Sevgilim bil ki senden uzak ne güzellikleri avutur beni bu şehrin, ne de yıldızlı aksamları!… özlemin bir nehir olmuş yarar girer içimde ki dağları!…
Seni sevdiğim kadar yaşasaydım,ölümsüz olurdum…. “Sen hala sonsuzluğun yüzünde bir damla gözyaşısın…”
Biliyordum,seni seviyorum derken yeni bir alfabe keşfettiğimi,kimsenin okuma yazma bilmediği bir kentte…
Fırlatmıştım kalbimi uzağa,en uzağa.Denk gelirde rastlar diye bir yıldıza…Yanılıp susturdum,ağrımın çağrısını,çagrimin köhnemiş ağrısını…
Oysa kim bilir ki ,yanağımda yangınlardan çok önce o yarin bıraktığı öpüş izi var… Yüreğimde anılardan kalan bin düş izi var…
Kanmadım aynalara sana kandığım kadar…içimde bir boşluk sana yandığım kadar..
Bir çift yeşil göz yüzünden içimde bir sonbahar acıyor; öyle acıyor ki, acılar acısız kalıyor, mevsimler üstüme devriliyor,kışlar kışsız kalıyor…
Paslı bir yalnızlıktı avuçlarımda…Ardımda bir yürek yükü rüzgar…Ne zaman sevmeye koyulsam,doğrulup çoğaldı ayrılıklar
Seni sildiğimde, anılar defterinden,biliyordum söküp attığımı hayatımın yarısını..